ميان آنها كتابى به نام « كثير الميامن » است كه گفته مىشود كه امام رضا عليه السّلام شخصا آن را نوشته است . سلطان نسخه‌اى از آن را از مكهء مكرّمه به دست آورده بود و محمد استرآبادى آن را مقابله كرده بود . پادشاه به شاه قاضى ، شاگرد علامه مؤمن دستور داد تا آن را به فارسى برگرداند و نسخه‌اى از آن در كتابخانهء سالار جنگ موجود است . مير مجد الدّين تنها فرزند علامه مير محمد مؤمن در سال 995 ه ق به دنيا آمد . به نظر مىرسد كه مادرش اهل دكن بود . مجد الدّين در سال 1034 ه ق درگذشت . علامه مير محمد مؤمن به تعليم و تربيت او در سطح عالى پرداخت ، وى اگرچه در آن زمان سالخورده بود و گرفتارى منصب حكومتى هم داشت ولى از امور خانه غافل نبود و شخصا به امور رفاه و بهبود و تعليم و ترقى مردم علاقه نشان مىداد و كوتاهى در امور تربيت فرزندانش را گناه مىدانست . وى با وجود گرفتاريهاى فراوان به تدريس علاقه داشت و بيشتر وقت خود را براى اين كار تخصيص داده بود ، اكثر علما و افاضل آن دوره نزد وى درس مىخواندند و براى ارشاد و راهنمايى به او رجوع مىكردند . در عهد سلطان محمد قطب شاه راه عزلت در پيش گرفت و غير از امور مهم حكومتى ، بيشتر به عبادت و طاعات حق مشغول بود . سرانجام در سن حدود هفتاد و پنج‌سالگى مرگ فرزند جوان خود را تحمل نكرده و بعد از چهلم مجد الدّين در روز دوشنبه 2 جمادى الاولى 1034 ه ق درگذشت و در مقبرهء فرزندش مدفون گشت . مردم روزهاى 26 و 27 شعبان را به عنوان سالگرد وفاتش تعيين كرده‌اند و در آن مراسم مسلمان و هندو شركت مىكنند و اين نشان‌دهندهء محبوبيت اين پيشواى بزرگ است . مير محمد مؤمن از نظر مقام روحانى و سياسى برجسته بود و تا امروز از او به نيكى ياد مىكنند چرا كه او نمونهء تواضع و شفقت و پرهيزگارى بود . وى هميشه به فكر اصلاح و بهبود وضع رعايا و دستگيرى نيازمندان و پذيرايى از مسافران و نگهدارى آنان و نيز در فكر كمك به علما و فضلا بود ، به‌طورى كه براى هر گروه ، تسهيلات شغل و ترقى فراهم مىكرد . وى علاوه بر علم و فضل و دولت و امارت صاحب كشف و كرامات نيز

--> - به وسيلهء هندوان در سال 1948 م اين ذخاير از بين رفت ، اما هنوز هم كتب نادر شيعه در كتابخانه‌هاى مرحوم سر سالار جنگ ، آصفيه ، دانشگاه عثمانيه ، دار التصنيف و الترجمة موجود است . كتابهاى نادر كتابخانه‌هاى شاهى در كتابخانه‌هاى ايران ، لندن ، فرانسه و آمريكا يافت مىشود .